Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Στοματική, Υπεραπαιτητική, Εξαρτημενη

Το άτομο με αυτή την προσωπικότητα δίνει μια υπερεπείγουσα απόχρωση σε όλες τις απαιτήσεις του και φαίνεται να χρειάζεται ειδική προσοχή και συνεχείς συμβουλές για να κάνει ή για να αποφασίσει το οτιδήποτε. Περιμένει συνεχώς από τους άλλους ή από ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που αγαπάει και εμπιστεύεται απόλυτα, ατελείωτη φροντίδα και συμβουλές. Όταν εμφανίζεται ότι νοιάζεται για τους άλλους περιμένει σχεδόν πάντα ανταπόδοση και γίνεται κακός/κακιά αν δεν την πάρει. Στηρίζεται στους άλλους για σιγουριά και προστασία. Αν οι ανάγκες του δεν ικανοποιηθούν θυμώνει εύκολα ή πέφτει σε μελαγχολία. Είναι το άτομο που μπορεί να τρώει πολύ, να πίνει πολύ, να καπνίζει πολύ, να παίρνει πολλά φάρμακα και εύκολα εθίζεται σε ουσίες ή σε σχέσεις, καθώς όλα αυτά τα νιώθει ως ισοδύναμο της αγάπης που αναζητά. Το άγχος και το στρες που συνοδεύουν αυτήν την προσωπικότητα τείνουν να μεταμορφωθούν σε επιθυμία για αμέριστη φροντίδα και ταυτόχρονα σε έντονο φόβο μήπως οι άλλοι το εγκαταλείψουν, κάτι που έχει βιώσει στην παιδική του ηλικία και που ασυνείδητα νιώθει και την ενήλικη ζωή. Με την αρρώστια σε αυτό το είδος προσωπικότητας ξαναγυρνάει υποσυνείδητα στην βρεφική του ηλικία όταν ένιωθε την απόλυτη ασφάλεια και προστασία. Αντιλαμβανόμαστε πως ένα άτομο ανήκει σε αυτό το είδος προσωπικότητας όταν συνεχώς νιώθει ή διαμαρτύρεται συνεχώς για την έλλειψη ενδιαφέροντος και προστασίας από τους άλλους.
Κατά την πάλη του ενάντια στις επιθυμίες και τους φόβους του μπορεί να:
  • Να εξαρτάται συνεχώς από συγκεκριμένα άτομα του περιβάλλοντός του ή γενικότερα από τις σχέσεις του
  • Να μη θέλει με τίποτα να ανεξαρτητοποιηθεί και να προσκολλάται συνεχώς στους άλλους με κάθε πιθανή δικαιολογία
  • Να πέσει σε μελαγχολία, απόσυρση, κατάθλιψη, νιώθοντας σαν μωρό που δεν το αγαπούν
  • Να κατηγορεί συνεχώς τους άλλους για τα προβλήματά του
  • Να μην δέχεται να κάνει βήματα ή θεραπείες για να νιώσει καλύτερα με το φόβο μιας νέας εξάρτησης
Όταν διαπιστωθεί αυτού του είδους η προσωπικότητα από μικρή ηλικία, με τις υπερβολικές απαιτήσεις με σταθερότητα και ηρεμία χωρίς εκνευρισμό και διάθεση για τιμωρίες, πρέπει να τίθονται από το στενό περιβάλλον του ατόμου κάποια συγκεκριμένα όρια και να ανταμείψουν κάθε προσπάθεια του ατόμου να δεχτεί όρια.